انگیزه کنکوری بودن

دوست دارم صریح و خودمونی حرف بزنیم . تاحالا فکر کردی که چند نفر انسان روی زمین زندگی میکنه ؟ ازین میلیارد ها انسان چند نفرشون رو میشناسی ، میشناسیم ؟ چرا میشناسیمشون ؟ چه تفاوتی با بقیه داشتن ؟ انسان های متفاوت توو ذهن آدما میمونن و چیزی که معلوم اینه که تفاوت ایجاد کردنیه وگرنه نخبه ذاتی تو هر کاری بیشتر از یکی دوتا نیستن . بخودت نگاه کن کجایی ؟ چیکاره ای ؟ تا حالا شده یکاری کنی که فرق داشته باشی ؟ مثلا اگه همه ساعت ده شام میخورن تو ساعت سه صبح شام بخوری ؟ میبینی حتی فکرش هم یک حس متفاوتی به انسان میده یک حس خاص بودن ، کل این حرفارو زدم که یک جرقه توو ذهنت زده بشه برای پرواز باید بپری یک گنجشگ برای پرواز از روی درخت یک متری و یک عقاب از یک کوه هزاران متری میپره ولی کدوم و چرا قدرت مند تره؟ وجه تمایز ما که هیچوقت تو کنکورها موفق نمیشیم با اونی که همه ی کنکور های زندگیش رو عالی سپری میکنه توو اینه که ما از پریدن از متفاوت بودن میترسیم ، حتی از فکر کردن به موفقیت های عظیم واهمه داریم ، میخوایم مثل همه باشیم ، مثل همه درس بخونیم ، مثل همه کار کنیم ، مثل همه زندگی کنیم و وقتی به عنوان یک چشم ناظر به این «همه» نگاه کنیم یک گله میبینیم که دنبال هم حرکت میکنن ، یک گله انسان ! کنکور هم ازین قاعده مستثنی نیست اگر ما خودمون رو از بقیه جدا نکنیم اگر توو این یکسال برنامه متفاوتی از بقیه نداشته باشید و اگر نتونید رتبه برتر بودن رو برای خودتون متصور بشید اگر هزاران استاد و کتاب رو هم گرد هم بیاریم باز شما مثل همه خواهید بود ، عادی ، بی هدف و بی نتیجه !

یک بزرگی میگفت: اگر رویاهات رو نسازی ، یکی دیگه استخدامت میکنه تا رویاهاش رو براش بسازی .

کنکوریم ، مشاوره و برنامه ریزی کنکور...